Eng en schattig met Ciou
door Gert Gerrits op 18 april 2011
door Joost Pollmann
striprecensent voor de Volkskrant
Cute and evil, zo vat de Franse kunstenares Ciou (1981) haar werk samen. Schattig zijn de meisjes met hun poppenogen, hartjeskousen en weelderige haardossen, eng zijn de ronddwarrelende insekten, de alomtegenwoordige skeletten en de hoofden die bijna terloops van hun romp worden gescheiden. In de Amsterdamse galerie KochxBos, die zich afficheert als lowbrow tentoonstellingsplek, hangen tekeningen en schilderijen die je zelfs met een loep zou kunnen bestuderen. Ciou tekent namelijk met een Rotringpen 0,1 en gebruikt ragfijne lijntjes om vachten, vleugels en veren een donzig uiterlijk te geven, een aaibaarheidsfactor die mooi contrasteert met de keiharde glans van de poppenogen die de taferelen domineren.
Black Parade, zo noemt Ciou haar show, die zich inderdaad laat bekijken als een gothic versie van de circusoptocht met zijn exotische dieren en misvormde mensen. Ciou is een kluizenaar met Cleopatra-kapsel die in haar atelier in Toulouse tien uur per dag achter de tekentafel doorbrengt en ongeveer twee weken nodig heeft om een tekening te voltooien. Soms gebruikt ze een vergrootglas om de muggenpootdunne streepjes te kunnen zetten.
In de gekleurde werken wordt eerst een laag acrylverf aangebracht, daarop wordt later de inkttekening gezet. Wat zijzelf schilderijen noemt zijn dus eigenlijk gewoon tekeningen met een laag kleur eronder, maar wat de gekleurde en zwartwit-tekeningen gemeen hebben is de vaak symmetrische en diepteloze compositie, met titels als Poulpy and the Scampies, Lolitas Vampires en Scary Delight.
Door hun verfijnde platheid zien de nymfen van Ciou eruit alsof ze van kant zijn gemaakt, gekantklost, niet om zeep geholpen. Kunstenaars die haar naar eigen zeggen hebben beïnvloed zijn Frida Kahloo en Gustave Doré, maar ook de Japanse manga en de Mexicaanse doodsprenten hebben duidelijk hun sporen achtergelaten. En, niet te vergeten, de Franse horror-virtuoos Stéphane Blanquet die heel esthetisch de gruwelijkse scènes uitbeeldt.
Ciou exposeert alweer voor de derde keer bij KochxBos, maar Amsterdam is bepaald niet haar enige buitenpost. Ook Mondo Bizarro in Rome, Roq La Rue in Seattle en La Luz de Jesus in Los Angeles tonen haar werk, allemaal grote galeries die zich specialiseren in Pop Surrealisme of low brow art, een verzamelterm voor kunstvormen die zich dankzij het Amerikaanse tijdschrift Juxtapoz aan de obscuriteit hebben ontworsteld en vaak hoge prijzen incasseren. Pop Surrealisme trekt een publiek dat zich aan de conceptuele kant van kunst niet veel gelegen laat liggen. Ook de schattige gruwelen van Ciou passen in die trend: ze zijn aantrekkelijk, een tikje commercieel maar ambachtelijk van onberispelijk niveau.
Ciou, The Black Parade
t/m 30 april 2011
in galerie KochxBos
Eerste Anjeliersdwarsstraat 3-5
Amsterdam
Woensdag – Zaterdag 13:00-18:00
