Niet naar het IBFR geweest?
door Justine Brunsmann op 9 november 2009
Ben je op 30 en 31 oktober niet naar het Internationaal Beeldfestival Rotterdam geweest?
Lees dan hier het uitgebreide beeldverslag dat Sandra de Haan maakte van het festival.
Playgrounds Festival 2009
door Justine Brunsmann op 28 oktober 2009
Dit jaar had het Tilburgse festival Playgrounds (dat plaats vond op 8 en 9 oktober 2009) voor het eerst een grote jas aangetrokken. Waren de vorige edities nog klein van opzet, dit jaar was onder andere het volledige poppodium 013 afgehuurd. En niet voor niets: het festival was meer dan uitverkocht.
Het programma was om van te watertanden, met zowel Nederlandse als internationale presentaties op het gebied van audiovisual arts, motion graphics, animatie, charachter design en muziek. Met namen als United Visual Artists, Pixar, Pleix, Guerilla Games, PIPS:lab, Passion Picures, Onesize, PostPanic, Rhytm & Hues en veel meer. En dan ook nog eens vol workshops en feesten..
Ik kon helaas alleen een deel van de donderdag aanwezig zijn en begon die dag met de lezing van Mark Walsh, directing animator bij Pixar Animation Studio’s. Fantastisch dat Playgrounds (i.s.m. het NIAF) hem naar Nederland heeft kunnen halen. Walsh is al 13 jaar werkzaam bij Pixar. De eerste film waar hij aan werkte was A Bugs Life, en Walsh vertelde dat hij in zijn beginjaren het succes van Pixar nooit had zien aankomen en nooit had gedacht dat het bedrijf zou overleven. “Ik blijf bij Pixar tot ze failliet zijn” dacht hij dan ook aanvankelijk… Maar het liep compleet anders dan hij had verwacht. Met films als Finding Nemo, Monsters inc., The Incredibles, Toy Story, Ratatouille, Wall-E en de onlangs uitgebrachte en bejubelde film Up, is Pixar nu al jaren wereldwijd dé toonaangevende animatiestudio.
Walsh gaf een kijkje in de keuken van Pixar en zo kwamen we te weten dat Pixar een énorm bedrijf is, dat er altijd ‘all you can eat cereal’ klaar staat, dat er een filmzaal is met Italiaanse stoelen en een Lucky 7 Lounge, maar vooral ook dat het gewoon keihard werken is bij Pixar.
Aan de hand van de korte animatiefilm Presto, ging Walsh dieper in op hoe een animatiefilm tot stand komt. Van de brainstormsessies, de eerste schetsen, de eindeloze research (naar bijvoorbeeld bewegingen, kleding en uitdrukkingen), de animated storyboards tot het uiteindelijke resultaat. Dat het maken van een animatiefilm een complex, arbeidsintensief, en ongelooflijk gedetailleerd werk is, dat was voor iedereen wel al duidelijk. Maar het was erg boeiend om het zo vanuit de eerste hand te horen en om te horen over onverwachte problemen in het proces.
Zo vertelde Walsh hoe het ontwerpen van het visje Nemo in zijn werk ging. Ze wilden een vis met grote ogen maken. Maar na het maken van het model bleek het visje niet meer te kunnen glimlachen omdat de ogen zó groot waren dat er geen ruimte meer overbleef om de mondhoeken omhoog te laten krullen… De verdere zoektocht naar vormen leverde uiteindelijk de huidige Nemo op. Het uur vloog voorbij en ik had Walsh graag nog veel langer willen horen praten…
Van de vrolijke Pixar films over naar grof geweld: de volgende spreker was Jan-Bart van Beek, art-director van Guerilla Games, bekend van het Playstation-spel Killzone. Ook al ben je niet zo van de gewelddadige games, het dit jaar verschenen spel Killzone 2 is alleen al qua vormgeving indrukwekkend. Van Beek vertelde (én toonde) een fascinerend verhaal over de ontstaansgeschiedenis en obstakels. En de complexiteit van Killzone2 blijkt wel uit het feit dat de totale productie van het spel vijf jaar heeft geduurd, waarvan zo’n twee jaar volle productie met 140 man…
Het avondprogramma begon met het illustratie-duo Loulou & Tummie. Ze vertelden een aanstekelijk verhaal vol humor over hun illustratiewerk en over hun Tummie Friends, pluche designertoys die ze onlangs hebben ontworpen voor het Chinese bedrijf Bubu. Ik had het verhaal ontzettend graag af willen horen, maar ik ging naar de speciale screening van Up en moest daardoor eerder weg. Erg jammer dat dit niet na elkaar gepland kon worden…
Tijdens het zien van Up voelde ik (helemaal onverwachts) een lichte teleurstelling. Als groot Pixar-liefhebber, ben ik meestal in de zevende hemel na het zien van een nieuwe film. Maar Up met al zijn lovende kritieken deed me raar genoeg minder dan de andere Pixar-films. Prachtig gemaakt qua vormgeving, kleurgebruik, details, levendigheid, bewegingen, diepte van de karakters, de verschillende lagen in de film en het brede scala van emoties: in dat opzicht is Up een meesterwerk.
Maar het verhaal boeide mij minder. Ik had het gevoel dat het uit verschillende onderdelen bestond die niet altijd een eenheid vormden. En bovendien merkte ik dat ik meer houd van Pixar-films waarin dieren de hoofdrol spelen. Zou Up misschien een voorbode zijn dat Pixar een nieuwe weg aan het inslaan is? Met complexere en meer ‘Hollywood-achtige’ verhalen? En met films waarin menselijke figuren steeds belangrijker worden? De volgende films zullen het gaan uitwijzen.. En in de tussentijd ga ik Up gewoon nog een keer zien. Want Up is zo mooi geanimeerd en zo gedetailleerd, dat alleen al om die reden het een film is om meerdere keren te bekijken.
Al met al: Playgrounds is een festival om de komende jaren in de gaten te houden. En als het zo druk is als deze editie, vergeet dan niet op tijd kaarten te kopen…
>www.playgroundsfestival.nl
