I am the media
door Bernet Ragetli op 11 december 2007
De publieke massamedia zijn niet langer de belangrijkste podia van openbaarheid, meningsvorming en reflectie. Ze staan onder druk van meer informele en persoonlijke digitale media en ‘mediaformats’ als weblogs, videologs en podcasts, van fenomenen als YouTube en Second Life. De wisselwerking tussen de geïnstitutionaliseerde media en de nieuwe micromedia en virtuele-mediaomgevingen heeft implicaties voor het ‘publieke programma’, opgevat als het totaal van publieke beginselen en eisen.
In het 13de nummer van Open wordt onderzocht hoe de meer individueel gerichte communicatietechnologieën en mediastrategieën ‘the message’ veranderen en het publieke domein opnieuw configureren. Valt het publieke in de digitale mediasferen definitief uiteen of wordt het er herschreven volgens een andere logica? Wat zijn de mogelijkheden voor artistieke praktijken en kritische vormen van openbaarheid?
Open is een halfjaarlijks cahier over kunst en het publieke domein.
Het gaat in op de wisselwerking tussen kunst, opdrachtgever, plek en publiek in relatie met ontwikkelingen binnen nieuwe media, architectuur, stedenbouw, landschapsarchitectuur en ruimtelijke ordening. Open beschouwt kunst niet als geïsoleerd verschijnsel, maar als onderdeel van bredere artistieke, politieke, en sociaal-culturele ontwikkelingen.
Open is een initiatief van SKOR, de landelijk opererende organisatie die tot taak heeft bijzondere kunstprojecten in de openbare ruimte te realiseren www.skor.nl.
Alhoewel ik er nog niet uit ben of communicatie design/illustratie nu per definitie ook tot het publieke domein behoort, de cahiers Open zijn een mooie theoretische aanvulling en behandelen thema’s die aansluiten bij het werkterrein van de beeldmaker.
> Open 13, De opkomst van informele media.
Hoe zoekmachines, weblogs en YouTube de publieke meningsvorming veranderen. Nederlandse editie, ISBN 978-90-5662-603-7, NAi Publishers
