Ever Meulen < door Steve Michiels
Mijn arme vriend Benoît schudt nu al enkele weken hulpeloos met zijn hand. Hij zwaait en zwaait zijn arm in het rond want het estafette stokje dat ik hem overhandigde zit vastgekleefd aan zijn handpalm. Gelukkig bestaat er een oude remedie voor dit soort problemen! Ik giet kokend water over het weerspannige stokje, de lijm komt los en Benoît is bevrijdt uit zijn benarde situatie. Dit stokje is geen tweedehands stokje, neen, het is de scepter voor de keizer!
Sinds mijn studententijd volg ik het werk van Ever Meulen, hoe zou ik er ook naast hebben kunnen kijken? Ever Meulen was alomtegenwoordig en werd veelvuldig gekopieerd door mijn medestudenten. Het was een rage om te tekenen in “de stijl” van Ever Meulen. Die stijl konden enkelingen met veel moeite benaderen. Maar de spirit, de virtuositeit en de originaliteit van deze kunstenaar zijn niet te evenaren, te everaren (Ever houdt van woordspelletjes en van de kleur groen). In zijn mooie, ideale en heldere wereld schuilt onder de oppervlakte onder andere ook melancholie en een uitgebreide kennis van de kunstgeschiedenis. Hij heeft vele generaties tekenaars beïnvloed en opgeleid. Hij doet dat nog steeds. Dat weet ik, want ik heb het unieke voorrecht om samen met deze uiterst sympathieke meester les te geven aan het Sint-Lucas instituut in Gent. Soms vermom ik mij als een student om dan samen met hen mee te luisteren naar zijn lessen. Daarna keer ik steeds als een gelukkige jongen huiswaarts.
Waarvoor eeuwige dank, Eddy.
> Moorsmagazine/Ever Meulen
> Interview met Ever Meulen
> Expositie Ever Meulen: De Stiel in Leuven
